Şiir yazıyordum…

En sevdiğim huzur bulduğum şey şiirlerdi. Yayınlanmış iki kitabım var. Üçüncüyü hazırladım elim varmıyor bugünlerde tamamlamaya. Haberlerde Filistin’de yaşanan zulmü gördükçe şiirin de yazının da tükendiğini hissediyorum. Bu kadar ölüm, bu kadar zulüm olmamalı dünyada. Şunu samimiyetle söyleyebilir ki, ben kırk yaşın üstündeyim ama bir anne değilim. Ekranda gördüğüm ölen, acı çeken, ailesini kaybeden her çocuğun acısını yüreğimin derinliğinde hissediyorum. Bu dayanılmaz acıyı neden bu çocuklar çekiyor. Filistin’de neden kan dökülüyor? Onlarca insan varken devlet varken neden kimse dur demiyor? Şundan eminim ki, akan o kutsal kanlarından tekrar doğacak,yaşadıkları bu zulmün hesabını soracaklar. Çünkü herşeyi gören bir Allah var.