Hiç kimse çıkıpta İnsan haklarından, medeniyetten, özgürlükten bahsetmesin. Hepsinin yerle bir olduğu gündeyiz. Filistin’de çocuklar ölüyor , Filistin’de masumlar ölüyor, insanlık ölüyor. Batıdan aldığı destekle israil ‘in kana susamış yüzünün tamamen göründüğü bu günlerde, Filistin’de insanlık suçu işleniyor. Uyumaya, yemek yemeye,gülümsemeye utanıyoruz Filistin’de masum insanlar katlediliyor. Dünya ise buna seyirci kalıyor. Söylenecek binlerce şey var boğazıma düğümleniyor. Filistin için yürekten hissettiğimiz acı ile elimizden birşey gelmedi için utanç ile ama birgün bunu yapan zalimlerin mahşerde hesabını vereceği inancına sığınarak yastayız…

Hiç benim olmamış acıları sahiplendim. Herkesin gözyaşı bana gam oldu. Böyle böyle tükendi ömrüm…

Artık fazla sevginin nankörlük getirdiğini biliyorum . Aslında hep var olan bu durum, benim çok sonradan öğrendiğim en acı gerçek. Belki sadece yaşım ilerledi ve far etmem kolaylaştı,belki bağımlıydım sadece bu sahte duruma. Beni gitgide daha çok tüketen içimde doğru bildiklerimi sömürüp bitiren, kendine hep daha çok yer açan. Yeri büyüdükçe yarası daha çok acıtan.sevmek hep mi acıtırdı? Anneyi, babayı, kardeşi, arkadaşı, bir adamı yada kadını çok sevnin sonu hep aynı mıydı? İnsan hep mi sevginin nankörüydü?

Hiç bitmeyecek sandığım gençliğimin ardından bakıyordum o gün. Yanımda ne vardı? Bunca yıl ne biriktirmiştim? Hiç terk etmeyecek dostlar, güzel anılar, büyük bir aşk mı, para mı,çocuklar mı? Gerçekte hiçbir şeyim yoktu ve bunun farkındaydım. Sadece sayfalar dolusu yazı…

Yeniden dünyaya gelsem deli gibi dans ederdim. Bana öğretilenleri yaşarken zaman kaybetmez, kendim tecrübe eder öğrenirdim. Elim yansın dizim kanasın benim olan yaraları da severdim…

Radyo dinlemeyi neden mi seviyorum? Hiç ummadığın bir anda iki nota aradına sıkışmış halde ilk aşkın çıkıyor karşına… Unutmak mı? Unutulmuyor sadece gizleniyor şarkılarda…

Küçük, önemsiz ve tek kişilikti hayat, iki olunca kaybettik…

Kendi kısıtlı zamanımı yaşıyorum şimdi.

Şimdi zaman sonbahar, şimdi zaman ayrılık

Kendi zamanımı geçip seni yaşıyorum şimdi.

Şimdi zaman aytılıktan geri kalan